Nieuwsbrief Progressiegericht Werken 445

  • De zelfdeterminatietheorie: een overzicht in vogelvlucht
  • Wilskracht wordt overschat
  • De ‘het is je eigen schuld-attributie’: het slachtoffer is verantwoordelijk
  • Hoe moeten we kijken naar het maken van fouten?
  • Don’t ask, can’t tell
  • Vijf van de meest gevaarlijke overtuigingen

De zelfdeterminatietheorie: een overzicht in vogelvlucht

~ Gwenda Schlundt Bodien

De zelfdeterminatietheorie is een theorie over motivatie en menselijk welbevinden. Ed Deci en Richard Ryan stonden aan de wieg van dit onderzoeksdomein en anno 2016 zijn er daarbinnen honderden en honderden studies gedaan. De theorie stelt dat in plaats van te kijken naar de kwantiteit van motivatie, we moeten kijken naar de kwaliteit van motivatie. Het is de kwaliteit die bepalend is voor de uitkomsten, niet de kwantiteit. Grofweg bestaat het onderscheid tussen autonome motivatie en gecontroleerde motivatie. Autonome motivatie betekent dat de persoon, op het moment dat hij het gedrag uitvoert, er helemaal achter staat en het zelf wil. Dat kan zijn omdat hij de activiteit interessant vindt (intrinsieke motivatie) ofwel omdat hij de activiteit belangrijk en waardevol vindt (geïnternaliseerde extrinsieke motivatie).

Lees verder »


Wilskracht wordt overschat

~ Coert Visser

Roy Baumeisters boek Wilskracht uit 2012 beargumenteerde twee dingen die intuïtief aansprekend zijn. Het eerste was het grote belang van wilskracht. Dit idee komt neer op de gedachte dat wilskracht een zeer belangrijke sterkte is die ons in staat stelt om de zelfcontrole uit te oefenen die essentieel is voor het bereiken van onze doelen. Het tweede ging over egodepletie. Dit idee houdt in dat wilskracht een gelimiteerde bron is. Met andere woorden: wanneer we onze wilskracht hebben gebruikt om ons te concentreren en om verleidingen te weerstaan dan leidt dit ertoe dat we minder wilskracht overhouden om nieuwe uitdagingen aan te gaan en verleidingen te weerstaan. Deze beide ideeën zijn in de problemen.

Lees verder »


De ‘het is je eigen schuld-attributie’: het slachtoffer is verantwoordelijk

~ Gwenda Schlundt Bodien

Slachtoffers beschuldigen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor het onheil dat ze is aangedaan, is een bekend psychologisch verschijnsel. Dat fenomeen treedt op bij slachtoffers van verkrachting, inbraak, overval, terroristische aanslagen, pesten, maar ook bij kleiner onheil, zoals het in een Hoax trappen. Iemand die is verkracht, is overvallen, satirische afbeeldingen heeft gepubliceerd van Mohammed en daarom is vermoord of in een hoaxvalkuil is getrapt, is er zelf schuldig aan, is de gedachte achter victim blaming.

Lees verder »


Hoe moeten we kijken naar het maken van fouten?

~ Coert Visser

Het maken van fouten is normaal gesproken niet plezierig. Maar het krampachtig proberen te vermijden van fouten kan gevaarlijk zijn en het verbieden van fouten heeft ook al geen zin. Dergelijke pogingen zullen er waarschijnlijk toe leiden dat je alleen nog maar op safe zult proberen te spelen en het aangaan van nieuwe uitdagingen zult gaan vermijden. Veel mensen realiseren zich dat het maken van fouten onvermijdelijk is. In hun goede bedoelingen om mensen juist aan te moedigen om vooral te blijven leren en proberen zeggen ze soms dingen als: “fouten maken moet!”, “het is juist goed om fouten te maken!” want: “van je fouten kun je leren!” Toch denk ik dat deze manier van denken de plank net misslaat.

Lees verder »


Don’t ask, can’t tell

~ Gwenda Schlundt Bodien

De laatste tijd kwam ik meerdere voorbeelden tegen die me deden denken aan het principe van ‘don’t ask, can’t tell’. In de ene situatie vroeg een leidinggevende aan zijn medewerkers om eens te kijken naar de punten uit het onderzoek van Teresa Amabile en aan te geven wat voor hen het meest belangrijk was voor werkmotivatie. Voor degenen die het onderzoek van Amabile niet kennen, zie hier. Kort gezegd komt uit haar onderzoek dat van alles dat mensen kan drijven in hun werk en ze zich goed kan laten voelen over hun werk, het allerbelangrijkste is dat ze (kleine) progressie boeken ten aanzien van activiteiten die betekenisvol voor ze zijn. Andere dingen die belangrijk zijn, maar in mindere mate, zijn bijvoorbeeld het hebben van duidelijke doelen, het krijgen van erkenning, het krijgen van ondersteuning, een goede beloning et cetera.

Lees verder »


Vijf van de meest gevaarlijke overtuigingen

~ Coert Visser

Al eerder heb ik geschreven over hoe irrationale overtuigingen schadelijk kunnen zijn en ook over hoe ze moeilijk te veranderen kunnen zijn vanwege enkele systematische en psychologische obstakels. Maar overtuigingen kunnen veranderen en geloven dat ze niet kunnen veranderen kan ertoe leiden dat we ophouden om eerlijk te praten over onze overtuigingen waardoor we polarisatie creëren en progressie bemoeilijken. Met dat in het achterhoofd deel ik hier mijn gedachten over vijf overtuigingen die naar mijn idee tot meest gevaarlijke behoren. Ik verwacht natuurlijk niet dat iedereen het met alles eens is wat hieronder schrijf. Maar hopelijk bieden enkele van deze ideeën aanleiding tot verder nadenken.

Lees verder »


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen